Sıcak Asfaltın Ömrü Ne Kadardır? Bir Yolda Yürürken…
Kayseri’nin o sıcak yaz akşamlarında, asfaltın kavurucu sıcağında yürürken birden aklıma geldi: Sıcak asfaltın ömrü ne kadardır? Bunu düşündüm ve içimde bir şeyler kıpırdamaya başladı. Çünkü bu soruyu sorarken, bir yandan da içimdeki zamanla yüzleşiyordum. Bir yol, bir asfalt, bir yaşam… Hangi birinin ömrü daha uzun olur? Bu yazıda, Kayseri’nin bir caddesinde yürürken sordum bu soruyu, çünkü bazen hayat da bir yol gibidir.
O Akşam, O Yolda
Biliyorsunuz, Kayseri’de asfaltın sıcağı başka bir şeydir. Yürürken terlersiniz, ama bir yandan da asfaltın üzerine basarak, o kabarmış, erimiş yüzeyi hissedersiniz. Yavaşça adım attıkça, asfaltın ne kadar sıcak olduğunu fark edersiniz. Ama bir şey var: O sıcaklık, size bir yandan güven verirken, bir yandan da yaşanmışlığını hissettiriyor. Tıpkı hayat gibi. Asfalt da zamanla yoruluyor, bazen çatlıyor, bazen deliniyor. Bir gün o yolu takip ediyorsunuz, ertesi gün yeniden o yolu geçtiğinizde, o eski yolu bulamıyorsunuz. Tıpkı hayat gibi…
Bir akşam, yolda yalnızken, asfaltın o sıcak yüzeyinde yürürken içimden şu soru geçmeye başladı: Sıcak asfaltın ömrü ne kadardır? Elbette bildiğim kadarıyla, sıcak asfaltın ömrü ortalama 10-15 yıl. Ama ben bunu bir anlığına sorguluyorum. Sadece asfaltın değil, hayatın da bir ömrü var, değil mi? Asfaltın yıllar içinde yıpranıp, yenilenen bir şey olması gibi, biz de yenileneceğiz. Peki ya o yolda yürüdüğümüz süre… Aslında, o yolun ömrü de bizimle paralel ilerliyor.
Sıcak Asfalt, Soğuk Düşünceler
Biraz durup düşündüm. O kadar sıcak bir gündü ki, asfalt sanki her adımımı, her düşüncemi, her hayalimi içine alıyordu. O an, sıcak asfaltın ömrü ne kadardır sorusunun bana göre cevabı, bir hayatın ömrüne benziyordu. Yani bir yol, bir cadde ya da bir şehir, tıpkı bizim gibi… Bazen o kadar çok şey görür, o kadar çok şey yaşar ki, onlara her geçen yıl bir şeyler eklenir.
Bir gün Kayseri’nin o ünlü caddelerinden birinde yürürken, o yolu ilk gördüğümdeki hisleri hatırladım. Asfalt parlaktı, yeni yapılmıştı, tertemizdi. Her şey ne kadar mükemmeldi! Ama zaman geçtikçe, o yol da yıprandı, çatlamalar başladı. Üzerinde yürüdüğüm o yol, artık bana o ilk hali gibi gelmiyor. Ne kadar çok yıllar geçti, ne kadar çok insan geçti o yoldan, bilmiyorum. Ama bir şey vardı: Zaman her şeyi değiştiriyor. Asfaltın ömrü ne kadar? Belki on yıl, belki daha fazlası. Ama her yıl, o yol biraz daha eskiyor, biraz daha yıpranıyor. Tıpkı bizim gibi…
Geçen Zamanın Peşinden
Asfaltın ömrü kadar, insanların yaşamı da bir şekilde sınırlıdır. Yolda yürürken, insan bazen sorar: Zaman bana ne kadar kalmış olabilir? Bir yolun üzerine bastıkça, her adımda daha çok hissedersin bu soruyu. Yine de her şeyin bir sonu olduğu gibi, asfaltın da bir ömrü var. Ama bu yolun bizlere sunduğu şeyleri de unutmamalıyız. Asfaltı örten her çatlak, her iz, her kırılma, bir hatıra gibi bizimle gelir. Aynı şekilde hayatımızda da yıllar geçtikçe, yaşadıklarımızın izleri kalır. İyi anılar, kötü anılar, hepsiyle bir yolculuğa çıkarız.
Bir yanda asfaltın ömrü biterken, bir yanda da biz hayatımıza devam ederiz. Asfalt çatlar, ama bir şekilde onun yerine yenisi yapılır. Aynı şekilde hayatımızda da bazen düşeriz, ama bir şekilde yeniden ayağa kalkarız.
Son Adım: Yeniden Başlamak
Yavaşça ilerlerken, içimde bir umut beliriyor. Evet, sıcak asfaltın ömrü bir gün dolacak. Ama o yol, bir gün yeniden yapılacak. Tıpkı hayat gibi, yenilenme, yeniden başlama şansı her zaman var. İşte bu yüzden, o asfaltı düşünürken, o yolda her adım attıkça, geleceğe dair umudumu yeniden buluyorum. Zamanla yıpranmış bir yol, tıpkı bizler gibi, yeniden güç alacak.
Sıcak asfaltın ömrü ne kadardır? Belki 10 yıl, belki 15 yıl, ama kesin olan bir şey var: Zamanla her şey değişiyor. O yol eskidikçe, biz de değişiyoruz. Ama bir şey unutmamalı: Her yıkım, her yeni çatlak, yeni bir başlangıcın habercisidir.